herdenkingstoespraken
nieuws >>

Herdenkingsrede, uitgesproken door bestuurslid Leo Aarts tijdens de Raadsvergadering van 18 november 2010

Voor een woord ter nagedachtenis aan Ada Hulsebosch  in Uw midden namens het bestuur van Bevolkingsbelangen Hillegom, heb ik als een soort kader gekozen voor een uitspraak van Einstein die luidt als volgt:
“niet alles wat geteld kan worden telt en niet alles wat telt kan geteld worden “.
Die regel herbergt een zeker spagaat, een tegenstelling, tussen geteld worden, meten ,opsommen, wegen, cijfers, data, feiten etc. en wat telt, waar het eigenlijk om gaat, waar geen maat voor is. Zo ook in menig in memoriam te herkennen.
Kan in dit gedenken van Ada geteld worden? Natuurlijk. Over dik een week is het 31 jaar geleden dat in Hillegom een plaatselijke politieke partij werd opgericht, Bevolkingsbelangen Hillegom .31jaar, dat is een respectabele leeftijd veel van die initiatieven hebben dat helaas niet gehaald. Maar wat bezielde Ada, wat had Ada in huis, wat bracht ze mee, wat was er nodig  om zich van meet af aan hiervoor in te zetten, om de toenmalige traditie van plaatselijke politiek speelt zich af tussen  gevestigde partijen ,te doorbreken ?
Zeker durf, ambitie, creativiteit, vastberadenheid ,energie om andere wegen te gaan  en toch zeker ook grote betrokkenheid bij haar eigen dorp Hillegom. Daar staat geen maat voor, maar dat is wel wat telt.

Kunnen de jaren van Ada in de actieve politiek geteld worden?, zeker op vele manieren. Maar niet de gevoelens en ervaring van het waagstuk in de raad te komen, als Daniel in de leeuwenkuil, zonder steun van een landelijke partij op de achtergrond. Langzamer hand de scholing ondergaan van het  handwerk op de werkvloer van de politiek, altijd met gedrevenheid de BBH naar een volwassen partij te laten groeien. Daar staat geen maat op, dat is wel wat telt.

Wat geteld kan worden…natuurlijk die acht jaar, twee perioden als wethouder met daarin de icoon van haar daadkracht, het station, station dat komt van het Latijnse “stare “, staan ,  nu het staat er, háár station. En het wordt dag in dag uit bewust of onbewust meegeteld als een halte van memorie aan haar door al die mensen die aankomen of vertrekken of, ontelbaar,  alleen maar passeren.
Maar wat kan niet geteld worden?, wat was daarvoor nodig met de portefeuille van verkeer in de hand:doorzettingsvermogen, niet opgeven, strijdlust in uitputtende slagen met grotere machten, Lisse, de Spoorwegen ,regelgeving,en al die dingen die je op je pad vindt als je iets groots wil doen.
En dat alles in de niet aflatende overtuiging: het moet en het kan!Is daar een maat voor, nee, maar het is wel wat telt.

De jaren na 2002 worden geteld als haar afscheid van de actieve politiek. Er zijn bestuurders die weer in de actieve politiek gaan, zo niet Ada, die volgde de omgekeerde route, dat zou wel eens de betere kunnen zijn, Voorzitter van het bestuur van de BBH bleef ze tot aan haar overlijden. Bestuur? de statuten van de BBH zeggen:” het bestuur is belast met de algehele leiding  van de vereniging”,vager kan het haast niet. Maar Ada nam een schat aan ervaring en wijsheid mee naar de bestuurstafel en ook naar de jaarcongressen van de landelijke vereniging van plaatselijke politieke partijen ,om Hillegom te tonen maar vooral om het groeien van zelfbewustzijn van die andere plaatselijke partijen krachtig te steunen, in de trant van:”wij mogen er zijn en we blijven”,  een groeiende factor op het politieke veld van heel het land.
Besturen,veel van die jaren onder voorzitter Ada kan geteld worden , in hoogte en in diepte punten, maar niet geteld kan worden is haar waakzaamheid, ruimte geven en toch nabij blijven aan de fractie,knopen durven doorhakken,stimuleren met niet aflatende zorg dat de BBH een volwassen partij zou zijn én zou blijven. Daar is geen maat voor, maar het is wel wat telt. En voor haarzelf telde als bijzonder het erelidmaatschap van der BBH.

Maar boven dit alles vergeten we niet dat we  haar gedenken als  echtgenote en moeder met een gezin, kinderen en kleinkinderen familie en vrienden als een warme, enthousiaste en opgewekte mens, Dat te mógen en te kúnnen zijn, daar is geen maat voor, dat is wat uiteindelijk telt boven alles.
Tenslotte ,
Hoe klein en bescheiden van omvang de rotonde voor het station ook moge zijn,het zou de Gemeente Hillegom sieren als zij zou willen overwegen die plek te vernoemen naar Ada Hulsebosch  wethouder te Hillegom van 1994 -2002.
Dat zij  ruste in vrede.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Herdenkingsrede, uitgesproken op de begrafenis door fractievoorzitter Frank Evers op 19 november 2010

“Er is bij iedereen wel eens iets, en nu zijn wij aan de beurt.” Dat waren de woorden die Ada tegen mij zei toen ik bij haar op bezoek was, toen zij nét de vreselijke diagnose van haar ziekte had gekregen.  Zij zei dit met de voor haar zo kenmerkende nuchterheid alsof het de gewoonste zaak van de wereld was. Vastberaden was zij om , voor de tijd die haar nog restte,  alles uit het leven te halen en te genieten van de momenten die haar nog gegeven waren met haar man, kinderen, kleinkinderen en andere dierbaren.

Diezelfde nuchterheid en vastberadenheid in combinatie met de enorme ambitie om iets voor Hillegom te betekenen, maakte haar tot het Boegbeeld van Bevolkings Belangen Hillegom. Vanaf de start van de BBH in de jaren zeventig, tot haar overlijden, heeft zij met grote betrokkenheid haar taken binnen de BBH uitgevoerd. Eerst als raadslid, later als wethouder. Nadat zij in 2002 besloten had geen publieke taken meer te vervullen, was zij als voorzitter en steunfractielid nog volop betrokken bij het reilen en zeilen binnen de BBH.
Politiek is een moeilijk en vaak ondankbaar vak. Menig BBHer en ex BBHer klopten bij haar aan voor advies als er stukken voorbereid moesten worden. En nooit voor niets. Zij was altijd bereid iedereen met haar ervaring bij te staan. Groot was haar verontwaardiging in februari 2008, toen de partij dreigde uit elkaar te vallen. Tijdens die crisis heeft zij met groot leiderschap gezorgd dat de BBH niet van het Hillegomse politieke toneel verdween. Wijzend op de verantwoordelijkheid die je als partij hebt als bijna een kwart van de Hillegomse kiezer je het vertrouwen geeft. Ada zelf gaf het voorbeeld door zich ondanks het feit dat zij uit de actieve politiek was gestapt, weer als commissielid beschikbaar te stellen.

Naast de kwaliteiten die zij op het bestuurlijk vlak had, was zij ook een groot strateeg. Dit blijkt uit de coalitieonderhandelingen van 1998. Toen dreigde de BBH door twijfel van één van de voormalig coalitiegenoten buiten de boot te vallen. Als een ervaren schaker dacht zij enkele zetten vooruit. Toen na de schorsing bleek dat de twijfels niet verdwenen waren, kwam zij met een verrassende zet, en werden de twijfelaars op vakkundige wijze buitenspel gezet. Eigen schuld dikke bult moet zij gedacht hebben.

NS Prorail weet zich Ada ongetwijfeld ook nog te herinneren. Ten tijde dat de concessie van het station vergeven moest worden, ontspon zich een grote strijd tussen Hillegom en Lisse. Met de vastberadenheid van een terriër beet zij zich hierin vast. Wekelijks hing zij bij prorail aan de telefoon, tot ze er waarschijnlijk gek van werden. Met de juiste argumentatie wist zij hen te overtuigen dat het station toch echt in Hillegom moest komen. En zie het resultaat. Duizenden Hillegommers per week maken gebruik van deze prachtige voorziening.
Naast haar politieke en bestuurlijke kwaliteiten, was Ada ook een warm en betrokken mens. Een ‘mensen mens’ zoals dat tegenwoordig genoemd wordt. Wij als BBH zullen het in het vervolg zonder haar moeten doen. Geen gevraagde of ongevraagde adviezen meer, geen discussies meer om de ronde tafel bij haar thuis. De gezelligheid is niet meer.
Ada heeft de laatste trein genomen.